En toen was er wéér een jaar voorbij …

Trükblik òp ut Sezoehn va Prins Marc I – 2004/2005

Wat een cliché: “de tijd gaat snel”. Maar het is wel zo. En zeker als het leuk en gezellig is. Heb je voor je eigen gevoel de Gezet 2005 net afgerond, ligt exemplaar 2006 al weer op de tafel. Het korte seizoen 2004 – 2005 vraagt natuurlijk om een terugblik, maar het is onvermijdelijk daarbij in herhaling te vallen. Lees het Eikeblad van november, lees het voorwoord, lees de warme woorden van onze Hooglustigheden, dan heb je eigenlijk al alle hoogtepunten op een rijtje.

Ik zal toch proberen links en rechts nog iets te vertellen, en dan beginnen we bij het echte begin op zaterdag 8 januari 2005. Hotel van der Valk was weer de thuishaven voor allerlei eekhoorntjes. Prins Huub I betrad het podium en wist dat het uur U was aangebroken. Tijdens een bestuursvergadering liet hij zich al eens ontvallen: “hebben jullie al een nieuwe prins voor 2005? Ja?! Jammer……” Moeten we nog meer over deze kanjer vertellen! Met weemoed nam hij afscheid. Weliswaar nog opgevrolijkt door de Aod- Prinse, die samen met Marion van die Kleine Kneipe Huub in het pakje van de Eekheuërevrung staken. Dat marionettenpak had hij als Prins namelijk niet kunnen dragen. Verrassend was daarna de opkomst van de volledige groep Eekheuërevrung, allemaal in het pak waarmee ze in 2004 de 3e prijs in de Heerlense optocht hadden gehaald. Eén jaar was Huub prins, ongetwijfeld onvergetelijk, maar diep in zijn hart koesterde hij toch ook weer de warmte van “ZIJN” Eekheuërevrung.

Ondanks allerlei gemaakte afspraken verliep de ontvangst van de familie van de nieuwe prins niet helemaal vlekkeloos. Vlak nadat de 11 kandidaten waren gepresenteerd, kwamen er al familieleden binnen lopen en in de gang vroeg zelfs een familie aan Marianne Dijcks waar het feestje van Marc de Lange was. Ai! Ai! Gelukkig zit Marianne al jaren in dit wereldje zodat ze meteen schakelde en onopvallend de mensen binnen loodste. Maakt allemaal niet uit. Je wilt alles tot in de puntjes voorbereiden en dan gaat er wel eens iets mis. So what! Marc was toch al topfavoriet en bevestigde dat toen hij uit een levensgroot bierglas naar voren kwam. Gejuich en applaus vielen hem ten deel en vooral de Eekheuërevrung juichten omdat ze alweer iemand uit hun midden de muts met grote veren zagen dragen. Prins Marc I volgde het voorbeeld van Huub en zorgde voor een eigen secondant: zoon Mitchel. Officieel nog iets te jong, maar de prinsencommissie gunde vader en zoon deze unieke combinatie!

Op zondag waren diverse Raad van Elf leden vroeg uit de veren om het huis van Marc te versieren (inclusief de Wietsefiets aan de gevel) en om de woonkamer geschikt te maken voor de interne kennismaking. Daarna vlug in het pak om de receptie van de jubilerende Blauw Sjuut te bezoeken. Druk, druk, druk was het daar, maar gelukkig waren we tijdig terug in de prinselijke residentie voor de ontvangst van de gasten. Familie, vrienden en de Eekheuëre groep zorgden voor een bomvolle huiskamer. Tot in de kleine uurtjes werd gefeest en zelfs een rondje door de kamer gewietsefietst…

Hoogtepunt van de middag was voor mij de mededeling van Aod-PrinsTheo Luijten. Hij fluisterde in mijn oor dat Autobedrijf Luijten een heuse prinsmobiel ter beschikking zou stellen. Compleet beletterd met “Prins Marc I” en met het Eekheuëre logo. Schitterend. Uiteraard hielden Theo en Adéle woord en binnen een week stond een fantastisch ruime Opel Zafira klaar om onze prins een seizoen lang te vervoeren. Te gek!

Vrijdag de 14e maakten de Aod-Prinse bekend wie dit jaar de Poeffel Moeffel in ontvangst zou mogen nemen. De keuze was gevallen op Bea Boskeljon, al jaren een bescheiden persoonlijkheid in de wijk. Partner Leo Meulenberg was vooraf ingelicht en zorgde dat Bea deze avond thuis was. Toen een aantal Aod-Prinse om 22.00 uur op de stoep stond, was Bea totaal verrast en haar eerste reactie “waarom ik, er zijn andere mensen die het meer verdienen” is tekenend voor de persoon Bea. Bescheidenheid ten top. Altijd vriendelijk in haar sigarenmagazijn Boskeljon, altijd een luisterend oor voor haar klanten, en dat zijn echt niet allemaal rokende medemensen. Ze komen voor een praatje en doen dat nooit tevergeefs. Bea staat ook al jaren klaar om de verenigingen te ondersteunen. Kortom, gelet op de reacties van de gasten, en naderhand ook vanuit de wijk, was iedereen het 100% eens met de keuze.

De dag daarna een superreceptie, met niet alleen Marc I en Paula in de rij, maar ook met jubilaris Jo Vankan, samen met Bertha. Jo is namelijk 11 jaar bij de vereniging en dat is natuurlijk een felicitatie waard.

Door het extreem korte seizoen waren veel activiteiten op elkaar gepropt. Het weekend werd op zondag afgesloten met een bezoek aan de receptie van De Bokkeriejesj en aansluitend de Kingerzitting. Na goed overleg weer terug in het voormalige HKB gebouw, nu bewoond door RESPIRO. Ruim plaats voor gasten, gastverenigingen en eigen optredens. Helaas moesten Bas Ortmans en Myrthe Welman afscheid nemen en ze deden dat met een voortreffelijke speech. Twee kanjers maakten plaats voor twee nieuwe kanjers: als eerste werd Minou van Hoof als nieuw Blòmmemeëdje naar binnen gedragen. Minou is de dochter van Aod-Prins Maurice en vrouwtje Patricia, zusje van Jop en de kleindochter van Poeffel Moeffel José en haar Arie. Daarna mochten opa en oma Welman voor het derde jaar op rij een kleinkind begroeten. Na twee meisjes, nu een kleinzoon: Robin Welman werd Jònkheedsprins Robin I. Hij is de zoon van Rogier en Myra, de broer van Julian en de neef van de bloemenmeisjes Pascalle en Myrthe.

Voor dat ´s avonds in het cafégedeelte de prachtige foto´s werden gepresenteerd, bezocht Winkbülle Jònkheedsprins David I met zijn gevolg De Eekheuëre jeugd. De enthousiaste David had een perfecte speech in petto en verraste daarna iedereen met een live versie van d´r Heëlesje sjlager: “ut mòt tog eg neet gekker weëde”, daarbij vocaal ondersteund door zijn zusje Adinda. Mooie momenten, vooral ook door de aandacht voor Marian Franssen, de drijvende kracht achter het jeugdgebeuren. De familie Franssen zat door familieomstandigheden in een enorme dip, maar waren toch heel even naar het feest gekomen. Heel attent dat David ze op zijn ontwapenende manier een hart onder de riem stak!

Een superdruk weekend met maar liefst drie eigen activiteiten zat erop. Amper tijd om adem te halen, want op vrijdag 21 januari werd koers gezet naar het Socio project in Eygelshoven. Peter Paas en Rob Dijcks als 2/3 DiekDiekDun, bereikten met hun Wietsefiets de finale van het Parksjtad leedjes Konkoehr (PLK). De dubbele stemmen van de onafhankelijke vakjury (objectieve mensen die er dus echt verstand van hebben) maakten het onmogelijke waar: Wietsefiets werd bekroond met een 1e plaats. Het dak ging er af. De sjlager werd natuurlijk nog eens gezongen en Marc I nam met zijn gevolg bezit van het podium. Prachtige momenten geregistreerd door de TV camera’s. Eikenderveld promotie ten top! Het aansluitende bezoek aan café d’r Klinge, waar Roger en Dana het eerste lustrum vierden, werd natuurlijk één grote happening. Iedereen gunde de sjlagermakers Rob Dijcks en Peter Vincent het dubbele succes, waarbij medevertolker Peter Paas natuurlijk niet vergeten werd.

Heavy, na zo’n avond op zaterdagmorgen om 8.30 uur in Hotel van der Valk alles opbouwen voor de Sjpaszitting. Maar de zitting was weer alle moeite waard. Mooi decor (een compleet café met bar en tap), prima artiesten en puike presentatie van John en Rob. Peter Paas nam dit keer de rode draad rol over van Marc die nu aan zijn eigen prinsentafel kon genieten van de show. Traditioneel werd de volgende dag een bezoek gebracht aan de Bessemskriemer in Gressenich. Vooraf nog even naar de receptie van de Lotbroekers en na Gressenich naar het Heëlesj Tref in Oppidom, waar speciaal voor De Eekheuëre het programma twee uurtjes later begon… Ja, zo gek is het inmiddels geworden!

Kort seizoen, weinig te doen, dus nog maar iets extra’s inplannen. Donderdag 27 januari naar Maastricht voor het Euregionaal Prinsentreffen. Hartstikke leuk om eens mee te maken. Veel mutsen, veel veren, maar ook prima artiesten in de sfeervolle ambiance van de Festi-Village in Maastricht. Dat alles prima georganiseerd door CV de Zweitlanceers uit Gronsveld. Op vrijdag een gezellig feest bij de Sjieënplate van SV Eikenderveld, waar Jasper Dohmen en Sandy Waajen het uitverkoren prinselijke koppel werden. Op zaterdag foto’s maken, bij Oppidom een heerlijke maaltijd verorberen en dan eindelijk eens tijd om wat Heerlense cafeetjes te bezoeken. Dat schoot er dit jaar jammer genoeg wat vaker bij in. De zondag stond in het teken van een sfeervolle dialektviering in de Bernardinuskapel, met medewerking van het koor Neet Mis, dit keer versterkt door niemand minder dan Jack Vinders. Toppie! Brunch bij Café Bie d’r Maurice en dan vlug richting Trefcentrum voor het Loetsj Tref Matinee. De proeve van bekwaamheid werd door Huub Ortmans prima afgelegd en Huub mag zich nu bij de Aod-Prinse een jaar lang Loetsjprins noemen.

Op maandag gingen Prins Marc I, Loetsjprins Huub als gelegenheids Raad van Elf lid en diverse andere Raadsleden naar die Kleine Kneipe van Marion. Heftig, maar gezellig, heb ik begrepen! Dinsdag een kijkje nemen bij de zitting van de Mondriaan Groep, woensdag naar de Heksen in Heerlen centrum, donderdag traditiegetrouw Aken onveilig maken en op vrijdag naar de Basisschool, het Trefcentrum en SV Heerlen.

Zaterdag was het dan weer de beurt aan de poeffelige Aod-Prinse die dit keer als kelners met een zelfgemaakte, inklapbare bar door Heerlen trokken. Als gast ging dit jaar Peter Vincent mee, de man die De Eekheuëre een zéér warm hart toedraagt en er samen met Rob Dijcks jaarlijks voor zorgt dat het Eikenderveld kan pronken met een eigen sjlager. Dit keer zelfs de winnende in Heerlen, dus zo’n geste richting Peter was zeker op z’n plaats. ’s Avonds kreeg Bea Boskeljon het eerder aangekondigde en dikverdiende Poeffel Moeffel beeld en was het bal weer om te smullen.

Zondag optocht in Heerlen. Voorafgegaan door de prinsmobiel van Luijten trok de mooie Eekheuëre prinsenwagen door de straten, gevolgd door de winnende Eekheuërevrung, die daarmee Prins Marc I een van de mooiste cadeaus bezorgden in dit korte, maar succesvolle seizoen. Op maandag even bijtanken (…), op dinsdag de grote dag in het Eikenderveld. Marc I, Robin I en Minou genoten van de optocht en van het druk bezochte bal in het Trefcentrum. Om 18.00 uur het onvermijdelijke einde van het jeugdcarnaval en ’s avonds afkicken op het Bloare bal. Met om middernacht een prachtig en emotioneel (tijdelijk) afscheid van Prins Marc I en zijn secondant, zoon Mitchel. Lekker, hoe gek het ook klinkt, ja echt lekker om op zo’n manier het slotakkoord te zetten.

Dan komt natuurlijk nog de heerlijke haring van de familie Beijer in het Tref, de voetballende haring van SV Eikenderveld, het Halfvastenbal en het K(l)iekjesbal met zijn honderden digitale foto’s, vakkundig op dvd “verpakt” door René Stoffels. Tja, en dan valt er een gat en dat is maar goed ook. Ofschoon, achter de schermen wordt toch naarstig doorgewerkt voor komend jaar, organiseren we voor de 2e keer het succesvolle Oktoberfès in d’r Klinge en voor je het weet is het weer 11 november……

November 2005 (zie je, dat bedoel ik nou).

Op de 11e van de 11e was Auberge de Rousch het decor voor het Winkbülle sjlager konkoehr. Na een voorselectie waren elf liedjes doorgedrongen tot de finale en na loting mochten Rob en Peter als 6e hun nieuwste bijdrage presenteren. Het nummer Hellup(pe) sloeg prima aan en het applaus vanuit de zaal beloofde veel goeds. Als je de uitslag bekijkt valt het op dat Hellup(pe) nogal verschillend werd beoordeeld. Geen enkele keer de hoogste score van 11 punten, maar typisch genoeg wel veel punten van de jeugd- (9) en de publiekjury (10 punten). Tja, en wie de jeugd heeft, heeft de toekomst en het publiek viert carnaval… Dat ook de sponsorjury het liedje hoog waardeerde (10 punten) was mooi meegenomen. De andere 8 jury’s lieten echter merken dat smaken verschillen en dat mag best. De winnaar was verrassend, maar zeker niet onterecht. Met 5 keer de maximale 11 punten en 2 keer 10 wisten PeulJan (Jan Widdershoven en Paul Dolhain) met 100 punten de felbegeerde 1e plek te bemachtigen. Daarmee Paul & Leo (2e) en de Dörpsgekke (3e) op de andere podiumplaatsen achter latend. Jan en Paul deden voor de eerste keer mee en het aanstekelijke nummer “Op volle toere!” is een verfrissende variant op de bestaande sjlagers. Het “jekke, jekke, jekke” en het “hakke, hakke, hakke” zal komende carnaval uit menig dorstige keel schallen en dat is óók de bedoeling van een sjlager!

Op de eerste zaterdag na de elfde van de elfde (dit jaar dus op 12 november) openden De Eekheuëre traditiegetrouw het nieuwe seizoen. Nadat ’s morgens het café gedeelte van het Trefcentrum feestelijk was aangekleed, startten Prins Marc I en zijn gevolg met een Raad van Elf vergadering. Hierin werden o.a. de laatste nieuwtjes uitgewisseld en het programma besproken voor het komende seizoen. Tevens konden de langverwachte Raad van Elf ordes worden uitgedeeld en omgehangen. De Raad staat er weer keurig op. Vanwege het afscheid van Winkbülle voorzitter Hub Leenen zette het gezelschap koers naar Heerlen Centrum. In Café de Paris was voor ons de gelegenheid om Hub de hand te schudden en hem te bedanken voor zijn jarenlange inzet voor de Heerlense carnaval.

Terug in het Trefcentrum voegde de Jeugdraad zich bij de groep en werd gezamenlijk gestart met de lotenverkoop, deur aan deur in de wijk. Niet alle bewoners reageren daar positief op, overigens best begrijpelijk als je niet van carnaval houdt. Het mooiste excuus maakte ik zelf mee. Ik bel aan, een meneer doet open, ik vraag of hij een lot wil kopen. Zijn antwoord: “nee, sorry, ik ben niet thuis…” Maar mede dankzij de tomeloze inzet en de ontwapenende charme van de jeugdraadsleden kon er toch een zeer positieve balans worden opgemaakt: er werden 300 loten meer verkocht dan vorig jaar. Eikendervelders, bedankt! Na afloop ging de jeugd bowlen en een hapje eten en kreeg ook de Raad van Elf de gelegenheid de inwendige mens te versterken (overigens werd dit alles uit eigen beurs gefinancierd en niet uit de opbrengst van de lotenverkoop…..).

Vanaf 21.00 uur ging de feestavond van start. Werd er in eerste instantie nog met een schuin oog gekeken naar de Oranje verrichtingen tegen Italië, al vlug concentreerden de gasten zich op de bühne. Spreekstalmeester John Reinders verwelkomde de aanwezigen en vroeg Hans en Pia Souren naar voren te komen. Hans werd door Prins Marc I geïnstalleerd als nieuw Raad van Elf lid en Pia kreeg als welkomsgeste een boeket bloemen aangeboden. In het prinsenjaar van Huub Ortmans heeft de familie Souren kennis gemaakt met De Eekheuëre en nadat ze al ruim een jaar verantwoordelijk zijn voor de website is de binding nu nog sterker geworden door het lidmaatschap van Hans. De Eekheuëre Raad is met 20 leden goed bezet en moet in staat zijn om op sommige momenten de afwezigheid van diverse actieve voetballers op te vangen.

De Weltense Dörpsgekke Etienne Conemans en John Janssen traden op met hun nieuwste sjlager “Sjtamele”. Natuurlijk was het daarna de beurt aan Rob Dijcks en Peter Vincent om de Ekenderveldsje sjlager “Hellup(pe)” ten gehore te brengen. Ofschoon de avond in het begin een hoog babbelgehalte had, werd het met de muzikale ondersteuning van DJ PA toch een gezellig openingsbal, een leuk opwarmertje voor het grote werk in januari en februari.

Op zondag 13 november werd in het Heerlense nog van alles georganiseerd om te onderstrepen dat het nieuwe carnavalsseizoen was geopend. Op uitnodiging van Con Ticci Viracocha kozen De Eekheuëre voor de Vasteloavendsquiz en karaoke in café Pelt. Dertien teams deden mee en wie dacht dat het alleen maar “sjeële zever” zou worden kwam bedrogen uit. Een foto ronde (artiesten herkennen), een audio ronde (muziekfragmenten + uitvoerende artiest benoemen) en vier vragen rondes moesten de uiteindelijke winnaar aanwijzen. De eerste beste theorievraag zette meteen de toon: “wat betekent Con Ticci Viracocha?”. Tja, daar vielen al wat monden open!

Citaat van hun website: “D’R CON TICCI VIRACOCHA SJTEET VUUR D’R GOD VAN DE VROEË ZIN. VA SJPAS EN PLEZEER EN VÖAL SJEËLE ZEVER”. Dat vergeten we dus nooit meer. Na een voorzichtig begin draaiden De Eekheuëre warm en met name de fotoronde leverde de maximale score op. Met nog één vragenronde voor de boeg stonden De Winkbülle en De Eekheuëre op een gedeelde eerste plaats! Na de uiteindelijke totaaltelling eindigden de Kerkraadse tweemansgarde op de eerste plaats, pakten De Winkbülle het zilver en moesten De Eekheuëre tevreden zijn met een bronzen medaille. Leuke bijkomstigheid was dat de eerste drie een carnavalesk startnummer voor de Heerlense optocht konden winnen. Leuk dat de winnaars uit Kerkrade nu mogen (moeten) meetrekken. Prins Marc I nam de derde prijs met o.a. startnummer 77 in ontvangst. Na de quiz werd er door de aanwezigen volop meegezongen met de karaoke carnavale. Een geweldige middag in café Pelt, perfect georganiseerd door Frits en de jongens van Con Ticci!

De laatste zaterdag in november stond de proklamatie van de Spoorbülle prins op het programma. Natuurlijk brachten we onze sympathieke buren een bezoekje en waren getuige van de presentatie van Prins Jo II. Al maanden geleden hadden we met Ger Koks afgesproken om de 26e november naar Café de Hoek te komen, waar hij met Disc Cover zou spelen. Niet wetend dat er die avond nog een mutsenactiviteit zou komen. Geen probleem, ook met muts kun je perfect genieten van de geweldige muziek van Disc Cover en 13 mutsen en dames zorgden er dan ook voor dat Café de Hoek aardig vol liep. Een heerlijke laatste avond voor het aanbreken van de Adventstijd. De muts kan even in de hoes, wachten op 7 januari 2006, als Prins Marc I er nog een laatste weekend op uit trekt. Zoals u in zijn persoonlijke dankwoordje kunt lezen heeft het gezin de Lange een jaar lang van alles genoten. Perfect, daar gaat het om. Wij hebben ook van hen genoten. En ik ben er zeker van dat u als Eekheuëre vriend(in) het daarmee eens bent. Ik stel voor dat we Marc dan ook massaal uitzwaaien op zaterdag 14 januari in Hotel van der Valk. Tot dan!

Arno Crasborn.