GER JANSSEN
1986
Prins GER II

Ut Sezoehns-uëverzig

Naamsverandering
Ger Jansen werd de verrassende prins op 11 januari 1986. De zeer charmant ogende Prins Ger II hield een drukke receptie in Café Göbbels.

De karnavalsvereniging nam een zeer moeilijke beslissing. De inmiddels beroemde dinsdagmiddag van karnaval werd van het Trefcentrum verplaatst naar het HKB. Een traditie, die in 1973 werd gestart, kreeg daarmee in 1986 een andere draai. Citaat uit een persbericht: “Het doet pijn nu, na zovele jaren, met deze traditie te breken.
Een moeilijke maar doordachte beslissing. Het Trefcentrum werd vanwege de enorme belangstelling te klein. Voor kinderen was er al geen plaats meer, de ouderen veroverden steeds meer terrein. Bovendien kan in het HKB een lang gekoesterde wens in vervulling gaan: levende muziek!”
En dus werd trio Kwatsch, dat een paar dagen voor karnaval nog op de TV was geweest, gekontrakteerd voor de dinsdagmiddag in het HKB.

Het toenmalige Stichtingsbestuur van ‘t Trefcentrum ‘t Loon was zeer boos. Maar achteraf bleek dat we toch een goede stap hadden gezet. Het HKB was op karnavalsdinsdag overvol en ongelooflijk gezellig.

De jeugdprinseproklamatie op 26 januari 1986 was wel nog in het Trefcentrum. Marco Beijer werd jeugdprins. Een komplete verrassing. Want Pa en Ma Beijer waren beiden uitermate aktief bij De Schwelmennekes en enige onderlinge konkurrentie was beide verenigingen niet vreemd. Maar de mix pakte prima uit.

Vrijdag 7 februari 1986 speelde de raad van elf een pyama-wedstrijd tegen SV Eikenderveld. De uitslag was 1-1, Eikenderveld won na strafschoppen.
Meest opvallende man: de “onpartijdige” scheidsrechter Arie van Hoof. Het zou een eenmalige aangelegenheid worden. In een bedankbrief, na karnaval aan alle medewerkers gestuurd, staat te lezen: “De drukbezochte en gezellige sluiting ‘s avonds in Café Göbbels vervolmaakte het beeld van het totale karnaval 1986: uniek en een schitterend hoogtepunt uit de jarenlange karnavalstraditie die ons “Ekenderveld” rijk is.”

Op 19 maart 1986 verscheen er een praatpapier waarin Rob Dijcks de voor- en nadelen van een naamsverandering voor c.v. JCL op papier zette. Duidelijk was, dat c.v JCL al volkomen zelfstandig opereerde. Er was geen band meer met het hoofdbestuur en verantwoording hoefde nooit afgelegd te worden. Naar buiten leverde dat wel eens problemen op. Anderen vroegen zich af of hoe het een en ander gestruktureerd was. Feit was, dat de toenmalige c.v. JCL-ers de jeugd ontgroeid waren. De naam klopte dus niet meer. Ouderen zouden zich ook meer betrokken kunnen voelen bij een meer volwassen vereniging, bij een meer karnavalistische en meer volwassen naam. Bovendien zouden de kontakten met andere karnavalsverenigingen ook beter komen te liggen.

Op de vergadering van 26 april 1986 werd besloten om inderdaad een nieuwe naam aan te nemen. Het hoofdbestuur van JCL toonde alle begrip.

Tijdens de braderie in de wijk op 21 juni 1986 werden folders uitgedeeld, waarop de nieuwe stap bekend gemaakt werd en waarop men voorstellen kon indienen voor een nieuwe naam. Helaas was men niet onder de indruk van de kwaliteit van de inzendingen.

Nu wilde het toeval dat Rob Dijcks al een aantal jaren goede kontakten onderhield met kunstenaar en dialektschrijver Cor Driessen.
Deze Cor Driessen werd benaderd, deed een aantal voorstellen, leverde inderdaad een naam en ook maar meteen het bijpassende logo. Unaniem was men van mening dat dat de nieuwe naam moest worden: De Eekheuëre.

Op vrijdag 6 november 1986 besliste het bestuur, op zaterdag 7 november 1986 ging de raad van elf akkoord. In december stond in het Eikeblad: “De naam is in het dialekt geschreven, origineel en bij de wijk passend. Het bedoelde eekhoorntje geeft ons legio mogelijkheden bij het ontwerpen van briefhoofden en eventuele onderscheidingen. Een eekhoorntje is bovendien een leuk, lief en grappig beestje, dat, bijna ondeugend, op de achterste pootjes zittend, met zijn twee knuistjes dicht bij de mond, iets oppeuzelt. Het is een beestje met een prachtige, dikke staart, dat, wanneer het ergens gesignaleerd wordt, de harten van de belangstellenden steelt. Een sierlijk diertje, dat zich hoog in de boom als geen ander zeer flexibel weet te verplaatsen.

Eigenlijk kenmerken, die we ook onze vereniging zouden willen toedichten. De enige last, die het beestje nog zal moeten afwerpen, is het bange, het schichtige. Maar dat zal straks in de karnavalswereld toch geen probleem zijn. Want wie de kar wil trekken, zal ook voorop durven en moeten gaan. En De Eekheuëre zijn vast van plan zulks te doen. ALAAF!”

Er stonden nog meer veranderingen op stapel. Café Göbbels had medio 1986 de deuren gesloten en een heropening zat er voorlopig niet in. Dus ging de sluiting om 24.00 uur op karnavalsdinsdag ook naar het HKB. De jeugdprinseproklamatie verhuisde van het Trefcentrum ‘t Loon eveneens naar het HKB. Het HKB werd toen min of meer een vast thuislokaal.